back_mps

Een robot om het risico op zelfdoding op te sporen

Onderzoekers van de universiteit van Cincinnati testten zopas met succes een algoritme om de stem en het discours te analyseren van een patiëntencohort. De resultaten van het onderzoek werden gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift ‘Suicide and Life-Threatening Behavior’ en steunen die van verschillende andere onderzoeksteams die werk maken van tools om artsen te helpen bij de opsporing van bepaalde mentale aandoeningen. Het is namelijk quasi onmogelijk om te voorspellen of iemand al dan niet daadwerkelijk een einde aan zijn of haar leven zal maken. Daarom ontwikkelen psychiaters tools om risicopersonen op te sporen. Een blik op de geschriften van risicopersonen voor zelfdoding, toont het gebruik aan van een morbide woordenschat en bepaalde woordencombinaties die een index zijn voor fragiliteit. En onlangs werd in de wetenschappelijke literatuur gewezen op niet voor het menselijk gehoor vatbare markers voor het risico op zelfdoding, zoals bijvoorbeeld de uitspraak, het verbaal debiet of veranderingen in de intonatie. Het ging dus om een geconjugeerde analyse van verbale en akoestische gegevens. Om hun algoritme te testen werden er drie categorieën van patiënten gemaakt : patiënten die probeerden een einde aan hun leven te maken binnen de 25 uur die vooraf gingen aan het onderhoud, patiënten met mentale aandoeningen zonder doodsgedachten en een controlegroep. Iedereen kreeg een onderhoud dat opgenomen en gefilmd werd. Het onderhoud verliep aan de hand van een aantal open vragen : Hebt u hoop ? Angsten ? Geheimen ? Bent u nerveus ?

Na de ‘behandeling’ van de antwoorden bleek de machine in staat te zijn om elke patiënt te klasseren in de correcte groep met een precisie van 85 %.

robot-suicide

Professor John Pestian (kinderziekenhuis van Cincinnati), de belangrijkste auteur van de studie wijst er op dat nieuwe technologie nog niet echt een plaats heeft in het domein van de geestelijke gezondheid. “Maar ons algoritme zou daar iets aan kunnen veranderen. De methode kan gebruikt worden in scholen, opvangcentra voor daklozen en instellingen voor vroegtijdige identificatie van risicopersonen en om het aantal zelfdodingen te doen dalen.” De primaire preventie kan zo een nieuw elan krijgen dankzij nieuwe technologie. Onderzoekers dromen ervan om gebruik te maken van algoritmen als ‘bewakers’ bij het scannen van duizenden boodschappen die elke dag op het internet geplaatst worden in discussiefora, chatrooms of sociale netwerken.

Pestian, J. P.,et al., Suicide Life Threat Behav,(2016) 46:154–159.